Canterbury 2009 - Dag 1
Zijn dat nu de white cliffs of Dover, of is het Engeland?
Opkomend zonlicht, fluitende vogels en al heel veel kinderen voor het schoolgebouw. De spanning was voelbaar, de opwinding zichtbaar. Na verzameld te hebbben in de lokalen, paspoorten en ID’s gechecked te hebben vertrokken we bijna op schema.
 Nauwelijks vertrokken was het gekraak van de eerste chipszakken al hoorbaar. Gelukkig verscheen ook hier en daar een broodje gezond. Na een fikse file en dus niet zover van huis kwam de eerste stop. De rij voor de toiletten liep zo ongeveer door tot aan de pomp en hier en daar verscheen lichte paniek op de gezichten van het personeel. Dat was een aardige OSG-invasie. Even genieten van het zonnetje en wat drinken, daarna weer snel op pad.
De stop in België was naar mijn gevoel echt Belgisch. Jawel: 5 toiletten, waarvan er slechts 1 in gebruik was. Dat was voor een aantal weer de hele pauze in een toiletrij staan. Maar ach, dat mag de pret niet drukken. Terug de bus in en verder met de film. Vooral een aantal docenten zal na het zien van Johnnie Depp in 'Pirates of the Carribbean' weer heerlijk slapen deze nacht.
Toen werd het echt spannend. Volgende stop Calais. De tijd vloog, film af en paspoorten in de hand. Wat een timing. De paspoortcontrole verliep overal vlot. De boot vertrok keurig op tijd. 16.10 lokale tijd vertrokken en 16.30 lokale tijd gearriveerd. De tijd werd doorgebracht op het dek (lekker warm, toch wel…). ,,Jongens, als je camera in het water valt, spring ik er niet in om hem te redden… Jou wèl, hoor!” En een van de leerlingen, met de white cliffs of Dover in zicht: ,,Zijn dat nu de white cliffs, of is het Engeland?”
En dan, na 16.30 uur: links rijden, op de verkeersborden geen kilometers, maar miles, en de auto’s rijden hier links omdat de ridders vroeger bij gevechten te paard hun zwaard in de rechterhand hadden. Ja, onze buschauffeur weet echt veel!
De spanning neemt toe: hoe zal mijn gezin zijn? En: ,,Als ik maar geen oesters hoef te eten, of lever. Dat eet ik echt niet hoor!” Alles proberen jongens, alles proberen! Het weer is goed en de stemming zit er goed in!
Op de ferry hadden de meiden van 1G zware sjans met een aantal rugby-boys uit Engeland. Er waren, heb ik mij laten vertellen, ook enkele zogenaamde 'lekkere dingen'' bij. Er zijn intensief mail-adressen uitgewisseld.
De schoolkrijtjesrotsen van Dover waren prachtig om te zien en later deze week zullen we ze uitgebreider bekijken als we het Dover Castle gaan bekijken.
De kinderen worden nu een beetje zenuwachtig, want we zijn bijna bij het meeting-point. Nog 10 minuten dus. (Morgen hopelijk meer!)
Thérèse Visser
 
Fast Lane English-brugklassers maken de reis naar Canterbury
Volg je Fast Lane English op de OSG West-Friesland, dan ga je in de brugklas - in het voorjaar - al naar Canterbury. Heen met de boot, terug met de trein onder Het Kanaal. Een hele belevenis!
In Canterbury verblijf je bij een gastgezin, als het half kan met je beste vriend of vriendin. Op die manier mòet je natuurlijk wel Engels spreken, met de leden van het gastgezin. Je bezoekt uiteraard de beroemde kathedraal van Canterbury en je moet opdrachten doen. Tijd voor ontspanning is er natuurlijk òòk!
Voor je het weet, ga je weer terug naar huis - met een hoofd vol indrukken en ongetwijfeld een fotocamera vol met herinneringen. Er gaan docenten en leerlingmentoren mee: wel zo vertrouwd.
Ga je in het tweede jaar door met FLE, dan ga je met de OSG naar de universiteitsstad York. In het derde jaar gaat de jaarlijkse FLE-trip naar een boarding school in Engeland (taalles door Engelse docenten), in het vierde jaar staat Schotland op het programma. | 
